Jeugdige Winkel en Heling maken korte metten

Het rijdersveld van de cup verjongt en de jonkies maken gehakt van de doorgewinterde coureurs. Was het 1ste event een simpele prooi voor de vijftienjarige Rocco Coronel, tijdens het 2de event in Zandvoort bleef het zeer close racen en was het podium zwaarbevochten. Ralph Winkel won zijn eerste event, Guus Heling werd tweede en Sander Dullaart bezette de derde plaats, vòor Jorn Boertien en Floris Dullaart.

KWALIFICATIE
De kwalificatie liet meteen zien hoe klein de verschillen waren. Floris Dullaart pakte pole position met een 1:54.787, nipt voor Ralph Winkel en Lex Peters. Ook Dirk Bonenkamp, Guus Heling, Willem Vriend en Sander Dullaart zaten binnen anderhalve seconde van de snelste tijd. Daarmee was de toon voor het weekend gezet: een groot, competitief veld waarin iedere fout direct plaatsen kostte.

RACE 1: CLOSER THAN CLOSE
De eerste race werd een fraai gevecht aan de voorkant van het veld. Willem Vriend trok uiteindelijk aan het langste eind en won met iets meer dan een seconde voorsprong op Guus Heling, terwijl Ralph Winkel de derde plaats veiligstelde. Achter dat trio zat het hele veld continu in beweging. Sander Dullaart reed als tweede over de streep, maar kreeg na afloop een technische straf (1 kilo te licht bevonden!) waardoor hij enkele plaatsen terug werd gezet. Ook Jurriën van Dijk kreeg een straf, samen met Floris Dullaart die vijf plaatsen verloor in de uitslag.

Op de baan zelf gebeurde echter meer dan de eindklassering doet vermoeden. Meerdere coureurs spraken na afloop over intensieve gevechten richting Tarzanbocht, waarbij geregeld met drie en soms vier auto’s naast elkaar werd geremd. Sander Dullaart noemde een actie waarbij hij met drie man tegelijk uit de slipstream kwam en buitenom als eerste Tarzan indook als zijn mooiste moment van het weekend. Ook Guus Heling genoot zichtbaar van de duels met Ralph Winkel, waarbij de twee elkaar meerdere keren buitenom en binnendoor passeerden zonder elkaar ruimte tekort te doen.

RACE 2: DRUKTE IN HET MIDDENVELD
In race twee draaide het opnieuw uit op een sprintwedstrijd. Ralph Winkel pakte hier de overwinning, slechts twee tienden voor Guus Heling. Floris Dullaart reed een sterke race naar de derde plaats, direct gevolgd door Sander Dullaart en Robert Andriessen. De top zes finishte binnen drie seconden van elkaar, wat goed aangaf hoe klein de marges waren.

Die tweede race kende daarnaast een lange code 60-fase, waarbij meerdere rijders later een tijdstraf kregen wegens te hard rijden onder neutralisatie. Toch bleef het racen intens. Jorn Boertien sprak na afloop van “topgevechten” en gaf aan vooral genoten te hebben van het rijden in een grote groep, iets wat dit seizoen steeds vaker terugkomt door het volle deelnemersveld.

Ook verder naar achteren werd stevig geknokt. Richard Heling beleefde naar eigen zeggen een schadevrije dag en had vooral mooie gevechten met Francois Claeys, Sergey Kuks, René de Groot en Edwin Weesie. Vooral de laatste ronde van race drie, waarin Heling en Claeys elkaar meerdere keren kruisten van bocht tot bocht, bleef hem bij.

Voor Edwin Weesie voelde het weekend als een stap vooruit. Hij gaf aan dat het vertrouwen langzaam terug begint te komen en reed stabiel mee in de subtop. Sergey Kuks was eveneens tevreden en sprak simpelweg van een “geweldig” weekend, mede dankzij de vele duels in het middenveld.

RACE 3: HECTISCHE ACHTBAAN
De derde race werd uiteindelijk de afsluiter waarin Ralph Winkel definitief zijn visitekaartje afgaf. Hij won opnieuw, ditmaal voor Guus Heling en Jorn Boertien. Sander Dullaart eindigde kort daarachter als vierde, terwijl Robert Andriessen en Jurriën van Dijk de top zes completeerden.

Opnieuw waren de verschillen minimaal. Floris Dullaart reed lange tijd mee in de kopgroep, maar kreeg na afloop een tijdstraf wegens contact, waardoor hij terugviel in de uitslag. Guus Heling leek tot diep in de race nog uitzicht te hebben op de overwinning, maar kreeg in de slotfase problemen met de benzinepomp. Daardoor kon hij in de laatste ronden niet meer vol meevechten om de winst.

Sander Dullaart kende juist een omgekeerd verloop. Na eerdere technische problemen leek de snelheid weer terug in de auto te zitten, maar in de laatste race verloor hij plots trekkracht. Dat kostte volgens hem ongeveer anderhalve seconde per ronde en maakte hem in de slotfase kwetsbaar voor de auto’s achter hem. Toch bleef hij overeind in de strijd met onder anderen Willem Vriend, Ralph Winkel, Guus Heling en broer Floris.

Willem Vriend zelf beleefde een weekend met pieken en dalen. Na zijn overwinning in race één moest hij in de tweede en derde race harder werken om voorin aangesloten te blijven. Toch sprak hij na afloop van een ouderwets weekend waarin geluk, close racing en plezier samenkwamen.

Ook Lennart Hiemstra omschreef zijn racedag als “een achtbaan”, passend bij de hectiek van het weekend. Hij reed constant mee in de grote middengroep, waar iedere ronde meerdere positiewisselingen plaatsvonden.

NEXT: SUPER RACE WEEKEND 4 & 5 JULI
Onderaan de streep bewees het weekend opnieuw waarom de Westfield Cup zo populair blijft. Grote grids, minimale verschillen en veel respectvolle maar harde gevechten maakten van event 2 opnieuw een klassieke Westfield-racedag. Met meerdere verschillende podiumspelers en voortdurend wisselende kopgroepen lijkt het kampioenschap bovendien nog volledig open te liggen.