Verslag Event 2️⃣ Assen 2️⃣2️⃣0️⃣5️⃣1️⃣8️⃣

WESTFIELD CUP AGAINST CANCER · ZONDAG 27 MEI 2018
Het was zeker geen 1 aprilgrap, toen 27 Westfields zich meldden bij de poorten van Circuit Zandvoort voor het eerste evenement. Daar was het Jarno Iprenburg die, bij zijn terugkeer in de cup, de overwinning pakte. Inmiddels zijn we anderhalve maand verder en heeft het DNRT kamp haar tenten, caravans en motorhomes opgeslagen op het TT Circuit in Assen. Gelukkig is er op de paddock van het TT circuit meer dan voldoende ruimte, want naast alle andere aantredende klassen, heeft de Westfield Cup Against Cancer maar liefst 33 auto’s aanwezig. Daarvan levert MB Motorsport er negen en zij zullen extra gebrand zijn op de overwinning, aangezien zij dit evenement voor de cup mogelijk maken. De podiumceremonie is er als gevolg van het gulle werk van ANAC Carwash. De rijders zullen met genoegen deelnemen, want op het menu staat één kwalificatiesessie en daarna zullen er drie races volgens.

Close Racing.

Voor de kwalificatie spreken we nog even met Gerrit Liebrecht. “Het is weer wennen,” zegt hij, “maar ik heb er zin in. In 2017 heb ik niet gereden, dus het is spannend. Ik ben benieuwd.” Ook is er weer een debutant te begroeten. De familie Dullaart was in Zandvoort al drie man sterk (Sander, Floris en Daan), nu hier in Assen is er nog een lid bijgekomen: Rover. Danny Lammers is de eerste die in de tijdtraining de baan op rijdt. Vanaf de opstelplek rijden er velen de baan op, maar ook vanuit de pits komen er nog vijf. Door sommigen is tot 20 geteld alvorens ze de baan op gaan. Mies van Grunsven, Mark Jobst, Jarno Iprenburg en John Hoogland hebben even gewacht tot het grootste deel van het veld onderweg is om zo een mooie vrije baan voor zich te hebben. Sander Dullaart is de eerste die in het zicht van de verslaggeving de baan te buiten gaat: hij gaat wijd in de Haarbocht, de eerste bocht van het circuit. In het stukje tussen de Ossenbroeken- en Strubbenbocht gaat Adriaan Kelly iets te ver naar buiten. Hij blijft wel binnen de lijntjes, maar is ver genoeg van de ideale lijn om Luc Brandts voorbij te zien komen. Mark Jobst heeft een korte pitstop achter de rug en rijdt wat langzamer door de Strubbenbocht, Mies van Grunsven zit op racesnelheid en bij het uitkomen van de bocht ontmoeten ze elkaar bijna. Die racesnelheid moet Mies weer terugschroeven aangezien er een Code 60 situatie is. Bij het clippingpoint van de Haarbocht hebben de mensen van het circuit een plastic paaltje van enig gewicht neergezet. Dit paaltje staat wel vast, maar ‘losjes’ vast aan een stuk draad. In de sessies van de vorige klassen was er ook al een aantal malen een Code 60 omdat een deelnemer net te ver de bocht aansneed en het paaltje een tik gaf. Nu was het één van de Westfield Cup rijders die het ding een duwtje gaf. Een rescue-auto komt de baan op om het ding terug te plaatsen, in Assen is men zeer fel over het afsnijden van bochten. De kreet ‘Tracklimits’ zult u nog vaker gaan lezen. Het is wel de uitgelezen mogelijkheid om het nieuwe technische Code 60 systeem op de auto’s uit te proberen. Bij iedereen werkt het feilloos. Niemand rijdt te hard of te zacht en de marshalls langs de baan kunnen zien dat de rijders actief met de situatie bezig zijn.

De wereldberoemde Code 60 vlag.

François Claeijs en Ronald Lenters maken van de pauze op de baan gebruik door bij een pitstop de afstellingen van hun auto’s te verbeteren. Ook Jorn Boertien en Rover Dullaart maken van deze mogelijkheid gebruik. Als de plastic paal weer naar de tevredenheid van de medewerkers is geplaatst en de rescue-auto weer op de vaste plek geparkeerd staat, kan de groene vlag weer uit en is men weer op pad. Patrick Boxem was net in de pitstraat, verlaat deze en maakt meteen een proefstart op de aangewezen plek. Frank Hoekstra vindt ook de limiet. Niet zozeer die van de baan maar wel die van de grip van zijn auto: hij spint bij het uitkomen van de Haarbocht. Mies van Grunsven en Yves Deplus rijden in elkaars slipstream; bij de Ossenbroekenbocht is het Mies die duidelijk voor ligt. Frank Hoekstra heeft na zijn spin weer aansluiting gevonden bij een andere rijder: Gerard Rooks die het wereldreizigersschap even pauzeert voor de Westfield Cup. Willem Vriend en Bob Wagemans verlaten de pits na het finetunen van hun auto’s. Rover Dullaart stuurt in voor de Haarbocht maar iets te gretig. De plastic paal, nog recent door de marshalls teruggeplaatst krijgt een forse tik en wordt meters ver geslingerd. “Ik zag hem vliegen,” zegt Rover. De groep Luc Brandts, Mies van Grunsven, Adriaan Kelly en Robert Andriessen volgt elkaar op korte afstand. Maar, zoals al eerder gebeurd, volgt er een Code 60. De paal wordt herplaatst en met een paar minuten op de klok wordt de baan weer vrijgegeven. De laatste actie is ook voor Rover. “Ik was met een lekkere ronde bezig,” zegt hij, ‘1:57.3, en ik zei nog tegen mezelf, ‘maak geen fout’. Maar dat deed ik toch bij de GT bocht en ik schoot rechtdoor, door het grind. Over het gras kon ik weer de baan op.” Ronald Lenters is de snelste met een voorsprong van maar liefst 0.9 seconde op de tweede man: Willem Vriend. Jarno Iprenburg is derde. Toch zijn het Jorn Boertien en Hans Wellink die als tweede, respectievelijk derde mogen starten. Willem had nog een gridstraf staan van het incident met Hans in Zandvoort en Jarno kreeg vijf plekken van een incident hier in Assen.

De Daltons op vrije voeten…

Mies van Grunsven komt via een sleep weer in de pits. “Ik heb lekker gereden, maar de auto sloeg ineens af. Ik hoop dat het de brandstofpomp is, die is makkelijk te vervangen.” Kampioensmonteuze Marianne Tromp duikt al in het motorcompartiment, om daar alles te controleren. Gerard Rooks zit rustig op een stoel. Hij kan lastig inschatten hoe het ging. “Geen idee,” zegt hij, “Het is wennen om voor het eerst weer te rijden en dan op Assen. Ik dacht een goede ronde te hebben, maar zag ze nog links en rechts voorbij komen. Er zitten veel nieuwe jongens in de cup. Vroeger was het zo dat die wat meer achterin zaten, maar ze zijn nu meteen al snel.” Adriaan Kelly is wel tevreden: “Het ging goed. 2.01 is weer iets van mijn persoonlijk record af. Op naar de 2.00. Met de Code 60 is het net een kerstboom op de baan. De driftcursus die ik gedaan heb, helpt wel enorm. Je zit een stuk lekkerder in de auto.” Patrick Boxem baalt een beetje. “Ik reed achter Ronald Lenters en had een erg goede ronde. Ik moest alleen de GT bocht nog, maar toen was er de Code 60.”

Alle CupRacers in het Parc Fermé.

Was de tijdtraining nog met enkele wolken aan de hemel, de races zijn onder een stralende zon met een licht, verkoelend briesje erbij. Ronald Lenters heeft de kopstart met Jarno Iprenburg die ook snel onderweg is. Minder soepel verloopt de start voor Bob Wagemans, hij spint bij het uitkomen van de Strubbenbocht. Het is dat de startopstelling duidelijk vermeld dat Jarno en ook Willem Vriend met een gridstraf aan de race begonnen zijn, want na één ronde liggen ze al tweede (Willem) en derde. Doordat de twee langs wat tegenstanders moesten heeft Ronald een klein gat weten te slaan. Voor Mies van Grunsven is de race al snel voorbij. Hij rijdt door de Strubbenbocht, redt de Maddijkknik nog, maar voor hij de Ossenbroeksectie bereikt moet hij de auto al aan de linkerkant naast de baan parkeren. Grappig genoeg stopt er later ook een Vrije Formule auto achter hem, ook met problemen. Mies haalt de motorkap van zijn eigen auto en kijkt of hij de oorzaak van het probleem kan ontdekken. Een rescue-auto wordt op pad gestuurd om hem en zijn #38 Westfield naar een veiligere plek te transporteren. Als René de Groot op het einde van het rechte stuk, ter hoogte van het einde van de pitmuur, ook nog eens zijn rechter voorspatbord verliest, komt er een Code 60. Het zijn alleen niet deze twee gebeurtenissen die de oorzaak zijn. Eén van de andere Vrije Formule auto’s verliest de inhoud van zijn carter. Over de portofoon van de marshalls is te horen hoe het spoor van de Stekkerwalbocht tot de GT bocht ligt; bijna het halve circuit. Doordat daaronder ook de Ramshoek valt, is het besluit tot de Code 60 de enige juiste.

Heb jij DuckTape bij je?

Een groot deel van het Westfieldveld verliest daar de auto, glijdt uit en/of spint. Afgezien van een beetje schade aan een spatbord valt het allemaal gelukkig mee. Het kost tijd om alle olie te bestrijden en de, inmiddels gestrande, Vrije Formule wagen weg te halen met een takeltruck. Lex Peters rijdt door de Haarbocht en wuift een aantal auto’s langs. “Ik had de Code 60 te laat in de gaten, kwam tussen Jorn en Hans terecht. Dat vond ik niet netjes van mezelf dus heb ik de plekken teruggegeven,” zegt hij. Erg sportief van Lex. Ronde drie komt en gaat. Eigenlijk is er bij een Code 60 niet veel te vermelden, maar niet in de Westfield Cup. Yves Deplus rijdt de pitstraat weer uit. “Ik had contact met Daan Dullaart,” zegt Yves, “Hij gleed uit over het oliespoor en raakte mij. Er was een kleine reparatie nodig, maar er was niets vitaals geraakt.” Gelukkig kan Yves zijn weg vervolgen, maar de wagen tikt wel enorm. Voor Daan geldt dat niet, hij heeft een te grote schade linksvoor. Halverwege de race heeft de takelwagen de Vrije Formule op zijn rug en keert terug naar de pits. De leiding van de race is nog steeds in handen van Ronald Lenters, voor Willem Vriend en Jarno Iprenburg. Na een groot gat volgt Jorn Boertien op plek vier. Daarna komen Hans Wellink, Lex Peters, Floris Dullaart, Rover Dullaart, Jan Stakenburg, Danny Lammers, Patrick Boxem, Mark Jobst, Daniël Sandifort, Jan Frensch, John Hoogland, Twan van der Wouw, Frank Hoekstra, Luc Brandts, Adrian Kelly, Max Snoeck, François Claeijs die al netjes is opgeklommen na zijn start vanaf de laatste plek, Robert Andriessen en René de Groot.

Remmen! Laat, later, laatst…

Als Ronald Lenters aan de achtste ronde begint acht de wedstrijdleiding het veilig genoeg om het veld weer los te laten. Jarno Iprenburg zit dicht achter Willem Vriend en probeert een actie bij het uitkomen van de Strubbenbocht. Hans Wellink, Lex Peters en Floris Dullaart zitten ook dicht bij elkaar. Jorn Boertien is inmiddels teruggevallen. Rover Dullaart gaat wijd in de eerste bocht. Bij het ingaan van de laatste ronde is het Jarno die de leiding heeft overgenomen van Ronald Lenters, Willem Vriend volgt. Lex Peters is ontsnapt aan het duel met Floris Dullaart en Hans Wellink en rijdt vierde. Michiel van Beuzekom gaat wijd in de Haarbocht, Willem Berendse en Max Snoeck zijn in duel en Gerrit Liebrecht spint tussen de Ossenbroeken- en Strubbenbocht. Jarno wint, zeer nipt voor Ronald (zo nipt als 0.165 seconde). Willem Vriend is derde voor Lex Peters. Hans Wellink en Danny Lammers maken de top zes vol. Jan Frensch is negende: “Ik ben blij met de uitslag,” zegt hij, “Ik had een goede start. De Code 60 was wel jammer, maar ik ging er in de GT bocht hard af op de olie. Bij de herstart heb ik plekken terug kunnen pakken.” Zo lekker ging het niet voor Daniël Sandifort: “Het ging niet,” zegt hij, “De start was niet goed, de herstart was slecht. Ik kijk uit naar de tweede race.” De snelste ronde komt op naam van Ronald Lenters, maar ook die van Jarno is het vermelden waard. 1:58.000 precies, probeer de ronde maar te rijden

Dat ging even fout! Maar zonder schrammetje er langs!

U kunt zich nog herinneren hoe ik het eerder had over de plastic paal bij de Haarbocht? Deze is inmiddels, door de diverse klassen, dermate plat gereden dat een terugkeer voor de tweede race van de Westfield Cup er niet inzit. Maar, de technische dienst van het circuit is hard aan het werk, dus het ding zal zijn terugkeer beleven. De kopstart is voor… helemaal niemand. Van de zes overgebleven Vrije Formule auto’s komen er vijf goed weg. Nummer zes redt twee meter. Helaas staat hij dan nog steeds op de baan, op de startgrid met 33 hongerige Westfields achter zich. Dat moet voor de rijder niet lekker voelen. Gelukkig voor hem wordt er meteen Code rood gegeven en gaat de start voor de Westfields niet door. Het Westfield veld wacht en krijg het signaal aan een nieuwe opwarmronde te beginnen. Terwijl zij daar mee bezig zijn, zijn de overige Vrije Formule’s via de pitstraat doorgereden naar het einde van de pitlane. De gestrande auto wordt weggesleept. Er volgt een nieuwe poging. Ditmaal lukt alles en is elke Westfield op pad. De kopstart is voor Jarno Iprenburg die een breed uitwaaierend veld aanvoert. Rover Dullaart gaat wijd in de Haarbocht, maar net zoals in de Formule 1 tilt de wedstrijdleiding er niet te zwaar aan; in alle mêlee en drukte van de start kan het voorkomen. Jarno had de kopstart, maar moet bij de eerste doorkomst al de leiding aan Ronald Lenters laten terwijl Willem Vriend op hem jaagt. François Claeijs is in gevecht met Jorn Boertien, waarbij Jorn wijd gaat in de Haarbocht. Schreef ik dat Ronald Lenters de koppositie heeft? Niet zo veranderlijk als de competitieve Westfield Cup Against Cancer. Bij de tweede doorkomst is het Willem Vriend aan de leiding, voor Jarno Iprenburg, Lex Peters en Ronald. John Hoogland en François Claeijs gaan naast elkaar door de Haarbocht. René de Groot gaat wijd in diezelfde bocht. Adriaan Kelly en Michiel van Beuzekom zijn in duel in de Strubbenbocht. Willem leidt voor Jarno en Ronald. Die twee rijden naast elkaar alleen kan ik dat technisch gezien niet opschrijven. Gelukkig voor mij remt Ronald iets later voor de eerste bocht dan Jarno en neemt de tweede plaats over. De andere Willem in het veld, Berendse, spint in de Haarbocht. Jorn Boertien, onderweg naar voren na problemen in de eerste race en de daaruit volgende slechte startpositie in race 2, kan net uitwijken. Rover Dullaart en Luc Brandts doen dat ook, binnendoor bij de bocht. Bij het ingaan van de vijfde ronde is er enige, relatieve, rust voorin het veld. Willem Vriend leidt, voor Ronald Lenters en Jarno Iprenburg. Lex Peters is vierde voor Jan Stakenburg en Danny Lammers, gevolgd door Hans Wellink en, jazeker, Jorn Boertien. Yves Deplus remt Sander Dullaart uit in de Haarbocht. Robert Andriessen verliest zijn rechter voorspatbord in de Strubbenbocht, gelukkig ligt het onderdeel buiten de ideale lijn.

En wie hebben we daar?

In de zesde ronde heeft het voor Ronald lang genoeg geduurd; hij gaat Willem voorbij in de Strubbenbocht. Yves remde Sander een ronde eerder uit, maar Sander wenst de plek niet zomaar op te geven. Het duel gaat voort, door de Haarbocht en Maddijkbocht heen. Achter de #71 van Willem Vriend is inmiddels een gat ontstaan naar Jarno en Lex, dan opnieuw een gat naar Jan Stakenburg die een beetje in niemandsland rijdt. Achter hem rijdt Hans Wellink voor Danny Lammers. Herstel, Danny voor Hans, want de #52 remt de #43 uit bij de Haarbocht. Adriaan Kelly houdt zich keurig aan de lesboekjes inhalen. Vanuit de slipstream zet hij zijn #63 naast de #58 van Gerrit Liebrecht en remt hem keurig uit. Jan Hup en Willem Berendse hebben hun eigen gevecht. Jan Stakenburg vindt aansluiting bij Lex Peters en gaat het duel aan. Mies van Grunsven heeft zijn #38 weer operationeel, met uiteraard de hulp van Marianne, en beloont haar en zichzelf met een nette uitremactie op Yves Deplus. Frank Hoekstra kijkt aan het einde van het rechte stuk of er wellicht mogelijkheden zijn om langs de, voor hem rijdende, #53 van en met Gerard Rooks te komen. Die zijn er vooralsnog niet. Met nog één ronde te gaan, vanwege de extra opwarmronde is de totale lengte van de race teruggebracht naar 9 omlopen, zit Willem Vriend dicht bij Ronald Lenters. Bob Wagemans remt Max Snoeck in de eerste bocht uit en in die laatste meters pakt Ronald de overwinning voor Willem Vriend. Jan Stakenburg wordt nipt (0.121 seconde) derde voor Lex Peters. Jarno Iprenburg wordt vijfde met Jorn Boertien heel netjes als zesde. Vanzelfsprekend is Ronald tevreden: “De eerste race heb ik het weggegeven, nu zat ik beter op te letten. Het gasklephuis van de auto is stuk.” Ondanks de technische problemen weet hij te winnen. De wedstrijdleiding was op het rechte stuk druk bezige met de waarschuwingsvlag. Meerdere rijders kregen een tik op de vingers vanwege het overschrijden van de baanlimieten. Rover Dullaart werd zelfs met de zwarte vlag naar binnen gehaald om vermanend toegesproken te worden. Joop Oudsen, assistent-wedstrijdleider meldde Rover dat hij zeker zeven á acht keer buiten de baan gekomen was. Voor iedereen geldt: opletten op de Tracklimits.

René de Groot #33 en Robert Andriessen #55 zijn met hun prachtige CupRacers alleen te onderscheiden door hun startnummers!

In de eerste race gaf hij het weg. In de tweede race vocht hij met Willem Vriend. In de derde race heeft Ronald Lenters hele andere plannen. Hij heeft de kopstart en ziet in zijn spiegels hoe Lex Peters bij de Strubbenbocht tweede is. Hij zet het tempo er meteen goed in. Achter hem zijn de gevechten. In de tweede ronde gaat Robert Andriessen wijd in de Maddijkbocht en zien we brokstukken rondvliegen. Hij moet de pits in en helaas opgeven. Ronald heeft inmiddels het gat geslagen naar de nummer twee, Lex. Achter Lex is het Jarno Iprenburg in duel met Willem Vriend. Jan Frensch en François Claeijs zijn ook in gevecht. Jorn Boertien haalt buitenom een gele Westfield in, alleen is niet duidelijk te zien of het de #31 auto van Rover Dullaart is of de #47 van Yves Deplus. Wat wel duidelijk te zien is, is hoe Michiel van Beuzekom Gerrit Liebrecht in de eerste bocht inhaalt. Ronald hoeven we voorlopig niet te vermelden, die rijdt zijn rondjes op kop. Lex en Willem daarentegen wel. Lex rijdt nog op de tweede plaats, maar Willem zit er vlak achter. De groep François Claeijs – Jan Frensch – Patrick Boxem duelleren om positie en ook tussen René de Groot en Gerrit Liebrecht wordt er om positie gevochten.
In de zesde ronde zijn de posities vooraan omgewisseld, Willem rijdt nu voor Lex. Jarno merkt dat Jan Stakenburg elke ronde een beetje dichterbij komt. François en Jan Frensch rijden zij aan zij door de eerste bocht, waarbij de eerstgenoemde wijd gaat. In de achtste ronde duelleren François en Jan F. nog steeds. François gaat weer wijd, kom terug op de baan en hierdoor moet Jan iets van het gas. Patrick maakt onmiddellijk gebruik van de situatie, jaagt zover als toegestaan over de curbstones aan de binnenzijde van de Maddijkbocht en pakt in één manoeuvre zowel Jan als François. In de laatste ronde rijdt Ronald wat rustiger en zo komt Willem dichterbij, maar onvoldoende om nog een bedreiging te vormen. Danny Lammers remt Yves Deplus uit in de Haarbocht, komt wel iets wijder maar behoud de positie. Gerard Rooks blokkeert zijn voorwielen bij het aanremmen van de Haarbocht, in een poging de #33 van René de Groot te naderen. Ronald wint voor Willem en Lex Peters. Jarno Iprenburg wordt vierde, voor Jan Stakenburg en Mark Jobst.

De drukbezochte prijsuitreiking met de top 10. Dagwinnaar Ronald Lenters – witte polo – pakt de grote prijs. Willem Vriend – blauwe polo – pakt P2 en Jarno Iprenburg – uiterst links achter de laptop – pakt P3!

Met de twee overwinningen op zak is het Ronald Lenters die de algehele overwinning pakt. Willem Vriend doet weer wat terug in het kampioenschap na het debacle in de eerste race door de tweede plek te pakken. Jarno Iprenburg beperkt de schade met een derde plek. Lex Peters wordt vierde met Jan Stakenburg als vijfde en Hans Wellink als zesde. In het kampioenschap komt Ronald dichterbij. Jarno blijft leider, met vijf punten voorsprong op Ronald. Lex Peters kijkt al tegen achterstand aan van 35 punten. Willem Vriend is vierde en Danny Lammers en Mark Jobst maken de top zes vol.
Het volgende evenement van de Westfield Cup Against Cancer is op 24 juni weer op het Circuit van Zandvoort.